تبلیغات 
خـــواب هایَـــم بُــــوی تَنِ تُــــو را مـــیـ دَهَــــد
نَکُــــنَد…
آن دُورتَـــــر هــــا…
نیمهــــ شَــب…
دَر آغوشَــــم میگـــیریـــ…!
حس غریبی ست دوست داشتن........
وعجیب تر از آن است دوست داشته شدن .....
وقتی میدانیم کسی با جان ودل دوستمان دارد.......
ونفس ها وصدا ونگاهمان در روح وجانش ریشه دوانده.........
حس غریبی است......
عزیزم عاشقانه دوستت دارم
خانه ات زیباست
نقش هایت همه سحرانگیز است
پرده هایت همه از جنس حریر
خانه اما بی عشق ، جای خندیدن نیست
جای ماندن هم نیست
باید از كوچه گذشت
به خیابان پیوست
و تكاپوی كنان
عشق را بر لب جوی و گذر عمر و خیابان جوئید
عشق بی همهمه در بطن تحرك جاریست
*****
تن تمامیت زیبایی پیراهن نیست
مهربانی با تن، مثل یك جامه بهم نزدیكند
و اگر میخواهیم روزهامان
همه با شبهامان
طرحی از عاطفه با هم ریزند
گاهگاهی باید
به سر سفرهء دل بنشینیم
قرص نانی بخوریم
از سر سفرهء عشق
گامهامان باید
همهء فاصله ها را امروز
كوتاه كنند
و سر انگشت تفاهم هر روز
نقب در نقب دری بگشاید
دری از عشق به باغ گل سرخ
"و بیندیشیم بر واژهء "دوستت دارم
محمدتقی خانی - متخلص به آرام
وقتی مرا بغــــ♥ــــل میکنی
چنان جاذبـــه ی آغوشــ♥ـــت
به جاذبـــه زمیــ♥ـــن غلبـــــه میکند
که روحم به پـــ♥ـرواز در می آید…
منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم
در چشمانت خیره شوم
دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم
منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم
سر رو شونه هایت بگذارم….از عشق تو…..
از داشتن تو…اشک شوق ریزم
منتظر لحظه ی مقدس که تو را در اغوش بگیرم
بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم
وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هدیه کنم
اری من تورا دوست دارم
وعاشقانه تو را می ستایم
می دانی؟
یک وقت هایی باید
رویِ یک تکه کاغذ بنویسی
تعطیل است
و بچسبانی پشتِ شیشهیِ افکارت
... ... باید به خودت استراحت بدهی
دراز بکشی
دست هایت را زیر سرت بگذاری
به آسمان خیره شوی
و بی خیال سوت بزنی
در دلت بخندی به تمام افکاری که
پشت شیشهیِ ذهنت صف کشیده اند
آن وقت با خودت بگویی:
بگذار منتظر بمانند.
حسین پناهی
رویِ یک تکه کاغذ بنویسی
تعطیل است
... ... باید به خودت استراحت بدهی
دراز بکشی
دست هایت را زیر سرت بگذاری
به آسمان خیره شوی
و بی خیال سوت بزنی
در دلت بخندی به تمام افکاری که
پشت شیشهیِ ذهنت صف کشیده اند
آن وقت با خودت بگویی:
بگذار منتظر بمانند.
حسین پناهی
چرا پنهان کنم ؟ عشق است و پیداست
درین آشفته اندوه نگاهم
تو را می خواهم ای چشم فسون بار
که می سوزی نهان از دیرگاهم
چه می خواهی ازین خاموشی سرد ؟
زبان بگشا که می لرزد امیدم
نگاه بی قرارم بر لب توست
که می بخشی به شادی ها نویدم
دلم تنگ است و چشم حسرتم باز
چراغی در شب تارم برافروز
به جان آمد دل از ناز نگاهت
فرو ریز این سکوت آشناسوز
در آن غروب گوارا که رنگ مستی داشت
ز خویش رفتم و با خویش گفتگو کردم
در آن دو اشک که بر دامنم چکید وگذشت
نگاه کردم و دیدم غم گذشته ی خویش
به یک نظاره در آن قطره ها روان دیدم
امید رفته و اندوه بازگشته ی خویش
به یاد آن همه شب ها و روزها که گریخت
مرا به دفتر دل ، نقش یادگاری ماند
امید گمشده چون کاروان رسید و گذشت
ز کاروان گریزان او ، غباری ماند
چو روز شب که دو اسبان کاروان بودند
تو نیز ، قافله سالار کاروان بودی
چراغ عمر تو ، هر جا که هست ، روشن باد
اگرچه عمر مرا ، شمع نیمه جان بودی
ستارگان همه دانند و آسمان ها نیز
که هر چه بود ، مرا آرزوی فردا بود
دریغ و درد ، کزین پیشتر ندانستم
کز آن سیاه شبم ، سرنوشت ، پیدا بود
" نادر نادرپور "
به من گفتی که دل دریا کن ای دوست
همه دریا از آن ما کن ای دوست
دلم دریا شد و دادم به دستت
مکش دریا به خون پروا کن ای دوست
از باغ میبرند چراغانیات کنند
تا کاج جشنهای زمستانیات کنند
پوشاندهاند «صبح» تو را «ابرهای تار»
تنها به این بهانه که بارانیات کنند
یوسف! به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار میبرند که زندانیات کنند
ای گل گمان مکن به شب جشن میروی
شاید به خاک مردهای ارزانیات کنند
یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
از نقطهای بترس که شیطانیات کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانهای است که قربانیات کنند
امیدم باش َ
امید آخرینم باش
و نوشدارو برایم باش
برای این دل ریشم تو مرحم باش
تو با مهرت عزیزم باش
تو عشقم باش
تو تنها در كنارم باش
ولیكن تا دم اخر
كنارم باش
كنارم باش
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
سلام دوستان خوبین ؟من در این وبلاگ قصد ندارم چیزی از خودم بنویسم چون سرقت ادبی همه جا هست مخصوصإ در اینترنت البته دور از جناب شما خواننده های محترم !!ولی خب شیطونه دیگه آدمو گول میزنه.
قوانین وبلاگ:من تواین وبلاگ هرشعری رو که خوشم اومد مینویسم گاهی هم دانلود کتاب ادبی میزارم .به هرحال ممنون که سر میزنین اگه پیشنهادی داشتین خوشحال میشم بشنوم.نمی گم نظر بدین چون این مطالب برای دل خودمه وبه زور نمی شه از کسی نظر خواست.پس نگین تکراریه ،قبلإشنیدیم ،از خودت بنویس واز این حرفا به هرکس اطمینان کنم شاید یه سری از نوشته هامو به ایمیلش بفرستم.اصلإنم جوگیر نشدم.هر وقت فرصت کنم آپ میکنم پس انتظار حضور روزانه ویا پاسخ دادن سریع به نظراتتونو نداشته باشین.می تونین از صندوق پیام استفاده کنین کاری که بیشتر دوستان انجام میدن.ببخشید اگه زیادی جدی بودم.ممنون
